Opdragen van kinderen

Binnen de EGTB dragen wij kinderen op. Wat is precies dat opdragen en waarom doen we dat? Het opdragen van kinderen is feitelijk niet terug te vinden in de Bijbel als opdracht voor ouders, zoals ook het dopen van kinderen niet terug te vinden is. Waarom kiezen wij in de EGTB dan voor het opdragen van kinderen, waarom is het goed om dit als ouders en gemeente te doen?

In Lucas 2 lezen we dat Jozef en Maria Jezus Zelf naar de tempel brengen om Hem toe te wijden aan de Heer zoals dat in de wet van Mozes was opgedragen. Iedereen is bekend met de gebeurtenis uit Marcus 10: 13-16, waarbij Jezus zegt: ‘Laat de kinderen tot mij komen en verhinder ze niet’. Vervolgens legt Jezus hen de handen op en zegent hen. Hiermee spreekt Hij Gods liefde en zegen uit over het kwetsbare leven van een jong kind.

Ook David bezingt deze gebeurtenis in psalm 22 10-11 (uit ‘Het Boek’)
"U, HERE, liet mij ter wereld komen. U gaf mij rust aan de borst van mijn moeder. Bij mijn geboorte werd ik aan U opgedragen; al sinds die tijd bent U mijn God."
Dit lied geeft aan wat er gebeurt wanneer ouders hun kind opdragen aan God. Zij stellen hun kind voor aan God en zeggen hiermee: ‘Vader U bent zijn / haar God, wilt U voor hem / haar zorgen’.

Het opdragen van kinderen in de gemeente wordt door ouders gedaan als dank aan God die leven geeft en als gebed dat kinderen onder Gods bescherming en genade mogen opgroeien. De ouders laten op die manier hun kind tot Hem komen, wijden het aan God toe, zoals ook Jozef en Maria dat deden. Jozef en Maria waren dat verplicht vanuit de wet, wij zijn dat niet. Ouders die hun kinderen opdragen doen dit vrijwillig, het is een mogelijkheid waar ouders gebruik van mogen maken. In 1 Korintiërs 7 vers 14 lezen we dat kinderen geheiligd zijn in het geloof van de ouders. Dit houdt in dat de kinderen van gelovige ouders, opgroeiend in een omgeving waar Gods Woord onderwezen wordt en Zijn genade verkondigd wordt, ook geheiligden zijn. Ze zijn apart gezet, vanuit de positie die ze mogen hebben vanwege het geloof van hun houders. Net zoals de ouders geheiligd zijn in Christus. Dat betekent dat kinderen voluit onderdeel uitmaken van de gemeente van Christus en er, ook geestelijk beschouwd, dus volledig bijbehoren.
 


De gemeente als getuige

Het geloof van de ouders wordt gebouwd in de gemeente. In de gemeente dragen wij verantwoordelijkheid voor elkaar, hierbij horen zeker ook de kleine kinderen. Als ouders hun kinderen opdragen te midden van de gemeente is dit eigenlijk het voorstellen van een nieuw gemeentelid, waar alle leden zorg over zullen dragen. Hierbij geven ouders en gemeente aan het kind vertrouwd te willen maken met de Bijbel en het leven met God. De verantwoordelijkheid van de gemeente ligt vooral bij het ondersteunen van de ouders. Denk hierbij aan voorbede, wijze raad en liefde. Ouders kunnen deze steun van anderen nodig hebben tijdens de opvoeding van hun kinderen en daar een beroep op doen. Graag willen wij daarom kinderen als gemeente opdragen voor Zijn aangezicht!
 


Hoe gaat dat opdragen praktisch in zijn werk?

Aan het begin van de dienst, worden de ouder(s) uitgenodigd om samen met eventuele broertjes of zusjes naar voren te komen, waarna het kindje wordt voorgesteld. Hierna wordt er door een van de oudsten een speciaal zegengebed over hem of haar uitgesproken, waarna er aan de ouder(s) wordt gevraagd om ten overstaan van de gemeente te beloven om het kindje in een sfeer van liefde en zorg groot te brengen en het van jongs af aan met de bijbel en Gods liefde vertrouwd te maken. Hierna wordt er ook voor de ouder(s) gebeden en wordt er vaak een zegenlied vanuit de gemeente naar het gezin toe-gezongen.