De vervulling met de Geest

Als kind keken we misschien uit naar wat ooit de gelukkigste dag van ons leven zou moeten worden ‘wanneer Pasen en Pinksteren op één dag zouden vallen’. Ouders deden soms met die uitdrukking hun beloften aan onze onvervulde kinderverlangens af. We zouden het allemaal krijgen op die bijzondere dag , die kalendertechnisch gezien, natuurlijk nooit kon komen. En toch… Pasen en Pinksteren horen bij elkaar. Voor veel gelovigen lijkt Pasen belangrijker, terwijl de ander weer geneigd lijkt te zijn om meer accent op het Pinksterfeest te leggen. 

De waarheid is dat Pinksteren niet zonder Pasen kan en andersom evenmin! Er is wel een bijbelse volgorde: ‘het bloed komt voor de geest’. Zoals eerst de mens van vlees en bloed werd gemaakt en later de levensadem (de geest) werd ingeblazen, zo vormt het bloed van Jezus de basis van ons geloofsleven. Daarop baseren we onze redding en wedergeboorte. Daarna komt de kracht van de Geest !! 

Het is jammer dat veel mensen blijven steken in die basis van geloof en genade. Maar Jezus liet ons zien dat, nadat Hij was gedoopt (zich had vereenzelvigd met de mens) Hij kracht nodig had van de Heilige Geest. Hij, die zonder zonde was, vol van wijsheid en genade, (..)de Zoon van God, ontving een zichtbaar teken van de uitgestorte kracht en vervulling van de Geest van God. Dat was voor Zijn openbaar optreden. De kracht van Zijn Geest is altijd bedoeld voor een taak en een doel. De discipelen van Jezus ontvingen de vervulling met de Geest eveneens vlak voor hun publieke bediening,


Wat is de vervulling met de Heilige Geest?

Na de Hemelvaart van Jezus, voordat de apostelen de wereld in zouden trekken, moesten ze nog even wachten, totdat de Heilige Geest in hen zou komen wonen. Dat was dé belofte van de Vader:
"... maar gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt, en gij zult mijn getuigen zijn..." (Handelingen 1:8).
Alleen met de kracht van de Heilige Geest zouden de apostelen immers ‘de grote opdracht’ kunnen uitvoeren, om de wereld te bereiken met het evangelie. Vanuit zijn hoge machtspositie kon Jezus na zijn Hemelvaart de Heilige Geest zenden naar zijn volgelingen. Dus (net als Pasen en Pinksteren) horen ook Hemelvaart en Pinksteren bij elkaar, want Pinksteren is het natuurlijke gevolg van Hemelvaart. De uitstorting van de Heilige Geest was het bewijs van Jezus' glorierijke positie in de hemel:

"Hij heeft Hem toen de ereplaats aan Zijn rechterhand gegeven. Zoals beloofd gaf God Hem ook de Heilige Geest en Jezus heeft de Heilige Geest uitgestort; en dat ziet en hoort u nu." (Handelingen 2:33).

Wat was het directe gevolg van de komst van de Heilige Geest op de Pinksterdag in de harten van de apostelen? Ze zeiden niet tegen elkaar ‘wat heerlijk om zo'n fijne geestelijke ervaring mee te maken’. Ze waren niet vol van hun ervaring, maar vol van Jezus. ‘Vol zijn van de Heilige Geest’ en ‘vol zijn van Jezus’ hoort bij elkaar. Daarom konden de apostelen ook niet anders dan vertellen over wat God allemaal had gedaan. Ze deden dat in de vreemde talen die de Geest hen deed spreken (Handelingen 2:4,11). In zijn toespraak benadrukte Petrus de glorie van Jezus op de Troon van God, die de Heilige Geest had gezonden om daarmee zijn Koningschap te bevestigen (Handelingen 2:32-36).


Inwoning en vervulling

Gods Woord spreekt over de inwoning van en de vervulling met de Heilige Geest. Dit laatste wordt ook wel ‘doop met de Heilige Geest’ genoemd. In de Griekse grondtekst staat letterlijk ‘doop IN de Heilige Geest’ (Handelingen 11:16). Deze uitdrukking leert ons dus, dat het gaat om ‘als het ware helemaal in de Heilige Geest ondergedompeld of gedrenkt’ te zijn. Op andere bijbelplaatsen staat dat de Heilige Geest OVER of OP de gelovigen kwam (Handelingen 1:8; Handelingen 10:44; Handelingen 19:6), wat ongeveer op hetzelfde neerkomt. In het Nieuwe Testament wordt erg duidelijk over de noodzaak van het vol zijn met de Heilige Geest gesproken. In Efeziërs 5:18 staat letterlijk “Blijf vervuld worden met de Geest”. Het is dus geen extraatje of een hobby van mensen met een ‘pinkster-tic’, maar een bijbelse opdracht voor alle gelovigen van alle tijden!

Hoe zit het dan met het werk van de Heilige Geest als het gaat om bekering en wedergeboorte? Da’s toch ook een soort inwoning van de Geest? Jazeker! Bij de wedergeboorte ontvang ik een ‘nieuwe geest in mijn binnenste’ of een ‘nieuw hart’. (Ezechiël 36:25-27 en Johannes 3:3-6).  En in 1 Corinthiërs 12:3 lezen we “niemand kan zeggen Jezus is Heer, dan door de Heilige Geest“. Door de wedergeboorte konden de Vader en de Zoon in onze harten gaan wonen (Johannes 14:23). Omdat Vader, Zoon en Geest onafscheidelijk zijn komt dus ook de Heilige Geest in ons hart wonen en kun je zeker zeggen ‘Jezus is Heer’. De vervulling (of doop) in de Heilige Geest is dus iets anders dan je redding en bekering, Daardoor ben je behouden! Door de wedergeboorte woont Hij als het ware in je binnenkamer; je hart. De noodzaak van de vervulling met de Geest zit ‘m er in dat de Geest niet alleen ‘kamerbewoner’ wil zijn maar in je hele huis wil wonen. Hij wil zowel heersen over ons hart, ons denken als over onze gevoelens. Hij wil een bijzonder extra kracht aan je leven toevoegen!


Hoe ontvang je het?

Door er om te bidden, of iemand te vragen voor je te bidden. Wel is de voorwaarde, dat je ‘dorst’ moet hebben. “Indien iemand dorst heeft hij kome tot Mij en drinke” (Johannes 7:37-39). Gods woord zegt zelf “Hoeveel te meer zal uw Vader uit de hemel de Heilige Geest geven aan hen die daarom bidden” (Lucas11:11-13). Dat betekent dat het een gebed is wat God altijd wil verhoren. Dus, we mogen geloven dat we het hebben ontvangen als we er om hebben gebeden ook al hebben we hierbij geen bijzondere ervaring of gevoelsbeleving gehad.